Nederlandsch-Indië, 1946 t/m 1949
Brieven van een Nederlandse soldaat- Een duik in de oude doos


25.9.02  

Oei, een met potlood geschreven brief, ik hoop dat ik alles nog kan ontcijferen…

“Serpong, 29-8-‘46

Beste Leen,

M’n pen heeft het begeven zodat ik nu maar met potlood moet schrijven. Zoals je ziet ben ik van Tangerang verhuisd naar Serpong, waar ik nu met 3 man + 2 sets gedetacheerd ben bij de de 2-de compagnie. Serpong ligt zo’n 20 kilometer ten zuiden van Tangerang en dit is dan ook de voorste post. Maandagmiddag zijn we hier aangekomen en dinsdagmorgen vroeg om 5 uur zijn we meegegaan met een patrouille, die om 2 uur afgelopen was. Daarna hebben we niets meer gedaan hier en ik denk ook wel dat het voor deze week weer afgelopen is. We hebben het de laatste 3 weken anders wel druk gehad hoor, dag in dag uit zijn we toen in actie geweest.
De omgeving is geheel gezuiverd, een goede duizend man TRI heeft hier zijn einde gevonden tegen 4 doden van ons en een stuk of wat gewonden. Verder hebben we 250 Chinezen bevrijd, een stuk of 10 geweren, 1 lichte mitrailleur , bergen munitie van allerlei soort en ontzettend veel slagwapens buitgemaakt. Onder de gesneuvelden bevonden zich heel wat Jappen.

De radioverbinding is gedurende alle acties prima geweest en heeft zonder gein veel eigen mensenlevens gespaard. Zo lagen we bijvoorbeeld verleden week dinsdag onder eigen mortiervuur en niets is er zo rot als onder eigen vuur te liggen, je voelt je dan door iedereen verlaten. Toch heb ik direct daarvan bericht doorgegeven en ogenblikkelijk werd het vuren dan ook gestaakt. Was de radio er echter niet bij geweest dan had je grote kans gehad, dat het hele zaakje in de soep gejaagd was. Maar ja, we hebben nu eenmaal met trouwens bijna alle acties ontzettend veel geluk gehad en dat moet je hebben. Als je er goed over nadenkt, kun je er met je pet niet bij, dat we maar zo weinig verliezen geleden hebben. ’t Is te hopen dat die Commissie-Generaal gauw samengesteld is, en ik denk wel dat er hier dan gauw iets anders zal gaan gebeuren.


Sharir

Sharir zal dan wel president worden van de republiek, maar daar boven staat dan toch weer een Hollander en ik vermoed, dat wij daar niet op achteruit zullen gaan. Dan het hele zootje van Jappen en terroristen opruimen en ik denk dat we over een jaar al een heel stuk verder zijn.
Ik begin Van Mook nu ook in een beetje ander licht te zien, en ik vermoed, dat het een verdomd lepe gozer is. Als de eerste divisie hier dan een poosje aan land is, zal het er wel gauw op los gaan van West naar Oost en en van Noord naar Zuid.
Generaal Spoor is weer hier terug, maar ik geloof dat hij zich meer bezighoudt met diplomatie dan met het leger. Zoals je misschien al weet (het is hier tenminste een publiek geheim) loopt de opperbevelhebber van de TRI rustig in Batavia rond en zit nogal veel met Spoor te smoezen. Ik ben werkelijk benieuwd naar de ontknoping van het Indonesische drama.


Generaal Spoor

De nieuwe regering in Nederland schijnt toch wel een beetje steviger in de stoel te zitten dan de oude. Zijn er ondertussen al NSB-ers en dergelijk gespuis vrijgelaten? Ik kan me voorstellen dat men dat niet neemt. ’t Zal nog wel erger worden, als de oud B.S-ers en K.P-ers terugkomen uit Indie, je moet ze er hier maar eens over horen. De meesten hebben eigen revolvers en ik vermoed wel dat ze nog eens dienst zullen doen in Holland.
Kom Leen, ik ga stoppen.
Het beste en tot schrijfs,

Je Ad.”

posted by Astrid | 12:52 a.m.
OVW.jpg


Lees het gastenboek
Teken het gastenboek
archief
links
Who Links Here